Intravenøs ernæring

Intravenøs ernæring gjev ein fortrinnsvis til dei som ikkje har fungerande tarm.

Foto: sav.no
Avhengig av behov kan ein gje intravenøs ernæring som:
  • enkeltståande komponentar (fett, aminosyrer, glukose),
  • tokammerposar (glukose og aminosyrer) eller
  • trekammerposar (glukose, aminosyrer og fett)

Nokre har behov for intravenøs ernæring som eit tillegg til sondeernæring eller inntak av vanleg mat, medan andre lever berre på intravenøs ernæring, også kalla total parenteral ernæring (TPN).

All intravenøs ernæring gjev ein i blodbana. Nokre typer kan ein gje i perifer venekanyle, dersom ein skal nytta dette over kortare tid (ca. 1 veke). Er ein avhengig av intravenøs ernæring over tid, må ernæringa tilførast ei stor vene ved hjelp av sentralt venekateter, Hickmannkateter, PIC-line eller veneport. Det er viktig at kateteret blir handsama riktig for å unngå infeksjon. Dei som får intravenøs ernæring heime, skal få opplæring i bruk og som regel oppfølging av heimesjukepleie.

For at intravenøs ernæring skal vere fullverdig og trygg å bruke over tid, må ein setje til vitamin og sporstoff. Dette blir gjort på sjukehusapoteket.

Sjukehusapoteket gjer også tilsettingar til, og skreddarsyr, posar til pasientar som treng spesialtilpassa intravenøs ernæring.​


Nyttige lenker

Fann du det du leita etter?